Historia

Myśmy na powstanie czekali. Jego wybuch wywołał euforię

Jej zastęp Szarych Szeregów przyjął nazwę „Wschodzące Słońce”, a wszystkie pseudonimy harcerek miały związek z pogodą: była „Cisza”, był „Deszczyk”, była „Burza”. Pani Annie przypadł „Piorun”. – Dopiero potem, już po powstaniu, zorientowałam się, że śmieszny ten pseudonim – mówiła.

Anna Teresa Kazimiera Ludwika Maria Poraj-Poleska-Galarda w 1944 roku miała 14 lat. Była harcerką Szarych Szeregów w zgrupowaniu „Koniczyny”. Podczas Powstania Warszawskiego dołączyła do zgrupowania „Krybar” walczącego na Powiślu.

Łączniczka i sanitariuszka zmarła przed kilkoma dniami, 10 września 2019 roku. Zryw z 1944 wspominała niedawno w jednym z odcinków prowadzonego przez Krzysztofa Ziemca cyklu „Mapa Powstańczej Warszawy” w TVP1. – Myśmy na to powstanie czekali Te pierwsze dni powstania to była euforia. Te polskie flagi… To było niesamowite po 6 latach okupacji. Nareszcie oddychaliśmy wolnością. To było niesamowite przeżycie. My, którzy braliśmy udział w powstaniu, nie dalibyśmy sobie tego odebrać. Poraj-Poleska-Galarda pochodziła z rodziny arystokratycznej Poraj-Poleskich, jej matka była polonistką, ojciec chemikiem. O swoich zadaniach w czasie Powstania Warszawskiego opowiadała tak: – Robiło się wszystko od sprzątania do siedzenia przy rannych. Chodziło się na patrole, pomagało w kuchni, gotowało się ogromne kotły dla wojska i ludności cywilnej.

Zgrupowanie „Krybar”, w którym służyła, walczyło na Powiślu. – Placówkę mieliśmy na rogu Oboźnej i Topiel. Byliśmy w o tyle dobrej sytuacji, że u nas nie było nalotów, bo było za blisko Uniwersytetu Warszawskiego, a na uniwersytecie byli Niemcy. Uniwersytet to była twierdza, bez armat nie do zdobycia, no ale nas w końcu Goliatami zjechali.
Fot. TVP/ "Mapa Powstańczej Warszawy"/ printscreen
Jej zastęp Szarych Szeregów przyjął nazwę „Wschodzące Słońce”, a wszystkie pseudonimy harcerek miały związek z pogodą: była „Cisza”, był „Deszczyk”, była „Burza”. Pani Annie przypadł „Piorun”. – Dopiero potem, już po powstaniu, zorientowałam się, że śmieszny ten pseudonim.

Po wojnie najpierw prowadziła gospodarstwo rolne na Mazurach, potem mieszkała w Warszawie i na emigracji w Stanach Zjednoczonych. W 1981 współpracowała z Komitetem Prymasowskim , była sympatykiem KOR i „Solidarności”.

Gdy upadł komunizm za swoją misje uznała szerzenie wiedzy o Powstaniu Warszawskim. Była fundatorką sztandaru Szarych Szeregów, przewodniczyła kołu Szarych Szeregów „Koniczyny” , współpracowała przy tworzeniu Muzeum Powstania Warszawskiego, za co prezydent Lech Kaczyński odznaczy ją Medalem Polonia Restituta i Złotym Krzyżem Powstania Warszawskiego.

– Tygodnik TVP

TYGODNIK TVP, ul. Woronicza 17, 00-999 Warszawa. Redakcja i autorzy

"Mapa Powstańczej Warszawy"
Zdjęcie główne: Anna Teresa Kazimiera Ludwika Maria Poraj-Poleska-Galarda. Fot. TVP/ "Mapa Powstańczej Warszawy"/ printscreen
Zobacz więcej
Historia Najnowsze wydanie
Słyszałem przez wiatr wołanie o pomoc… Tragedia na Masherbrumie
Przemek i Marek leżeli na śnieżnym zboczu. Bez asekuracji, idąc przodem do stoku z czekanem i młotkiem, doszedłem do nich. Byli zamarznięci.
Historia Najnowsze wydanie
Musieli udowadniać swoją wrogość do „faszystowskiej” Polski
Prasa donosiła o parafianach, którzy prosili papieża, żeby zakazał księżom zajmować się polityką
Historia Poprzednie wydanie
Jak Lenin kupował sznurek od Zachodu
Chińczycy nie byli pierwsi. Przed nimi tego samego spróbowali Sowieci.
Historia Poprzednie wydanie
Żadnych rozmów nie będzie. Ukraińcy oddadzą, co zechcą
„Dar” tak nazwali Sowieci podlegający zwrotowi ułamek polskiego dziedzictwa we Lwowie.
Historia wydanie 13.11.2020 – 20.11.2020
Paniska z Kujaw. Pierwszy, neolityczny podział społeczny
Świat jest podzielony na bogatych i biednych już od 6,6 tys. lat – dowodzi polskie cmentarzysko.